ما مقتلیم! ذکر مصیبت نیاز نیست! اهل دلیم! رسم و طریقت نیاز نیست! چون عالمیم! پای منابر نمی رویم! سیره،حدیث، پند و نصیحت نیاز نیست! کبکیم و سر به برف خیالات کرده ایم از مصلحت، تقابل و جرأت نیاز نیست افتاده ایم مثل خوره روی جان شهر! با ما برای مزرعه آفت نیاز نیست! بیچاره نسل بعد، از این انحراف ها مامجرمیم!، قتل و جنایت نیاز نیست کت کرده ایم برتن مداح شهرمان! افزوده تر از این که خیانت نیاز نیست!! گل به خودی زدیم، که چالش درست شد درگیر چالشیم، به دعوت نیاز نیست! باخرج «خود» « حسینیه» احداث کن «عزیز» با پاکتت! حمایت دولت نیاز نیست! وقتی که میشود به دورو زندگی کنیم یادم نبود حرف حقیقت نیاز نیست!! ح

ساعت که از نیمه شب بگذرد دیوانگی غلیظ تر خواهد بود!...باران اسفند ماه...فنجان چای...سوسوی مهتاب...پرده های حریر...عشوه گری های بیدمجنون...برقِ برگ های سرخس...وتنهاییه زیبای من! عطرِ دستانت لابه لای بافت های موهایم بیداد کرده است و من را دلخوش!...پشیمانی سودی ندارد و من میدانم که اشتباه کردم...نباید دلبسته ی تو میشدم! ...پایانِ خوب... حال و هوای قبل از عید و سال نو برایم پر است از خاطرات تو...روز های قبل از سال نو شیرین تراز سال نوست! غریبه ...من... بغضم گرفته وقتشه ببارم... این دله شکسته رو میخوام چیکار؟ دله پینه بسته رو میخوام چیکار؟ وقتی چشم تو صدام نمیزنه این صدای خسته رو میخوام چیکار؟... F